Wrocławskie znaki, których pochodzenia nigdy oficjalnie nie ustalono, stały się punktem wyjścia do nowego kryminału Mieczysława Gorzki. W „Białych krzyżach” mieszkający we Wrocławiu pisarz łączy zimową scenerię miasta z fikcyjnym śledztwem prowadzonym również w innych częściach Polski.
Spotkanie z autorem we wrocławskiej Mediatece
O książce będzie można porozmawiać z pisarzem podczas spotkania w Mediatece we Wrocławiu. Zaplanowano je na 19 listopada o godz. 18.00.
Dla miejscowych czytelników rozpoznawalnym tłem powieści mogą być m.in. willa na Oporowie i pierogarnia przy ulicy Solskiego. Akcja nie ogranicza się jednak do Wrocławia: tropy prowadzą także do Warszawy, Krakowa, Olsztyna i Szczecina.
Niewyjaśnione symbole i literacka fikcja
Gorzka sięgnął po doniesienia o białych krzyżach, które przed laty pojawiały się na drzewach w różnych częściach Wrocławia. Zainteresowały go również przypuszczenia, według których znaki mogły mieć związek z sektą rozwieszającą później na drzewach manifesty. Nie ustalono oficjalnie, kto i dlaczego umieszczał krzyże.
Autor wykorzystał ten motyw do opowiedzenia fikcyjnej historii o fanatyzmie. Zwraca przy tym uwagę na narastające podziały i radykalizację, którą mogą pogłębiać media społecznościowe. Jak zauważa, rzeczywiste wydarzenia potrafią być bardziej skomplikowane i zaskakujące niż pomysły pisarzy.
Wśród postaci książki są morderca i tajemniczy Czyściciel, a atmosferę zagrożenia budują zimowy Wrocław oraz dotkliwe mrozy. Gorzka zwykle tworzy antagonistów na potrzeby konkretnej fabuły i stara się pokazać, co doprowadziło ich do zła.
Nowa śledcza zamiast Zakrzewskiego
Sprawę prowadzi Agata Wolska, komisarz Centralnego Biura Śledczego Policji. Zastępuje w nowej historii nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego, który pojawił się w dziewięciu książkach autora, ale na razie nie wraca. „Białe krzyże” są planowane jako samodzielna powieść, bez kontynuacji.
Wolska dołącza do zdecydowanych, niezależnych bohaterek znanych z twórczości Gorzki, takich jak komisarz Karina Buczko i komisarz Laura Wilk. Pisarz podkreśla, że policjantki, zwłaszcza na kierowniczych stanowiskach, muszą wykazywać się siłą i charakterem.
Przygotowując się do pisania, autor poznawał procedury policyjne, techniki przesłuchań i zasady prowadzenia dochodzeń, a trudniejsze kwestie konsultował z policjantami. Zaznacza jednak, że w beletrystyce zdarza mu się naginać reguły na potrzeby opowieści. Na kartach nowej powieści stworzył tajną grupę śledczą o szerokich uprawnieniach, której zadaniem jest wyjaśnienie sprawy i schwytanie sprawcy.
Wrocław i droga autora do kryminału
Gorzka, zainteresowany historią Wrocławia, od początku planował osadzać w nim swoje książki. Przywiązuje wagę do autentycznych miejsc: jego bohaterowie przemieszczają się po istniejących ulicach i odwiedzają punkty, które można znaleźć także poza powieściową fabułą.
Potrzeba opowiadania historii towarzyszyła mu już w szkole podstawowej. Zanim zajął się kryminałem, pisał fantastykę, science fiction i horrory. Do zmiany gatunku zainspirowały go powieści Jo Nesbø o Harrym Hole’u. Efektem był debiutancki „Martwy sad”.
W skandynawskich kryminałach Gorzka ceni połączenie zagadki z problemami społecznymi i osobistą refleksją. Podobne podejście pojawia się również w jego własnych książkach.
Źródło: wroclaw.pl
