Stanisław Dróżdż: przekraczając granice poezji i sztuki wizualnej
Stanisław Dróżdż to wyjątkowy artysta, którego twórczość, będąca fuzją poezji konkretnej i sztuki wizualnej, ma ogromny potencjał międzynarodowy. Choć w Polsce nie jest w pełni doceniony, jego dzieła zdobią Wrocław, szczególnie wyróżnia się słynna „Klepsydra” z inskrypcją „było jest będzie” na fasadzie Muzeum Współczesnego Wrocław. Nowa platforma internetowa umożliwia odkrywanie jego twórczości w formie wirtualnego muzeum.
wirtualne odkrywanie sztuki Dróżdża
Wrocław nie tylko upamiętnia Dróżdża wystawą „Światekst” i ozdobionymi tramwajami, ale teraz również oferuje unikalną stronę internetową, która prezentuje jego dzieła w pełni interaktywnym formacie. Ta platforma nie jest jedynie katalogiem prac; to pełne doświadczenie muzealne, które obejmuje biografię artysty, fotografie, wywiady oraz komentarze interpretacyjne, działając jak wirtualny przewodnik po jego twórczości. Wśród prezentowanych prac są takie jak „Zapominanie”, „Klepsydra” z 1967 roku, „obok” z 1968 roku, „koło” z 1971 roku oraz „Continuum” z 1973 roku.
Ta innowacyjna strona internetowa jest częścią projektu „Pojęciokształty Stanisława Dróżdża – uporządkowanie dorobku”, realizowanego przez Muzeum Współczesne Wrocław przy wsparciu finansowym z KPO.
od słów do obrazów: artystyczna ewolucja Dróżdża
Urodzony w maju 1939 roku w Sławkowie, Stanisław Dróżdż od 1955 roku był związany z Wrocławiem. Choć znany jako artysta, zawsze postrzegał siebie przede wszystkim jako poetę i filologa. Pomimo że jego aplikacja do Związku Literatów Polskich została odrzucona, w latach 70. XX wieku dołączył do Związku Polskich Artystów Plastyków.
Jego artystyczna kariera zaczęła się od skromnych form na kartkach i serwetkach, które później zyskały przestrzeń na ścianach galerii dzięki pomocy innych artystów, takich jak prof. Stanisław Kortyka i architekt dr Roman Rutkowski, autor realizacji „było jest będzie” na fasadzie Muzeum Współczesnego Wrocław.
międzynarodowe uznanie i wpływy
Stanisław Dróżdż aktywnie działał na międzynarodowej scenie poezji konkretnej, współpracując z wybitnymi osobistościami, w tym z Ianem Finlayem i Vaclávem Havlem. Jego prace są częścią prestiżowych kolekcji na całym świecie, m.in. w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz MOCAK w Krakowie.
We Wrocławiu jego dziedzictwo artystyczne jest wciąż obecne. Mural z „Zapominaniem” przy ul. Legnickiej 68-70 i dzieło „optimum” na ul. Hubskiej 35 to trwałe przypomnienia o jego twórczym dziedzictwie.
Źródło: wroclaw.pl